In aansluiting op mijn commentaar over de aanstelling van een voorzitter voor de RvB (raad v bestuur) voor Belgacom wil ik U de commentaar van Isabel Albers (hoofdredacteur van de Tijd) niet onthouden :

Postjespakkerij (Commentaar Isabel Albers) Belgacom, de grootste telecomgroep en een van de belangrijkste werkgevers van het land, en tevens het derde grootste Belgische bedrijf op de beurs, is op zoek naar een nieuwe voorzitter. Niet met een transparante procedure, wel in onvervalste politiekeachterkamertjesstijl.

Zes weken lang heeft de regering-Di Rupo tussen de politieke gezindten geschoven met postjes voor Dexia, de luchthavenuitbater Brussels Airport, Bpost en Belgacom. Nu ziet het ernaar uit dat CD&V de voorzittershamer van Belgacom doorgeschoven krijgt. Als het van die partij afhangt, wordt het Etienne Schouppe, ook al stuitte dat gisteren op gemor bij de regeringspartners. Daarmee worden we teruggekatapulteerd naar de platte benoemingscultuur van weleer. Beursgenoteerd bedrijf of niet, corporate governance of niet.

Bewezen telecomkennis heeft Schouppe niet. Ook zijn trackrecord in het succesvol leiden van een overheidsbedrijf is betwistbaar. Het volstaat even terug te denken aan het financiële debacle dat de pakjesdienst ABX geworden is tijdens het Schouppe-tijdperk. Maar dat is nog niet het belangrijkste.

Stuitender is dat in de hele discussie over welke m/v Belgacom moet gaan leiden, het geen moment gaat over welk profiel dat telecom/mediabedrijf nodig heeft om in een bijzonder snel veranderend landschap de juiste keuzes te maken. Nee, in België worden mandaten toegekend in functie van de vraag wie nog een graantje te goed heeft van de partij. Etienne Schouppe heeft voor CD&V in ondankbare omstandigheden kastanjes uit het vuur moeten halen. Hij weet bovendien als voormalig partijsecretaris zo verdomd veel over het reilen en zeilen bij de christendemocraten, dat er nog een beloninkje moest volgen. Ook al moet Belgacom speciaal voor hem de leeftijdsgrens optrekken. De regering heeft het al bont gemaakt door Belgacom-topman Didier Bellens als onaanraakbare zonnekoning gewoon te laten zitten. Niet toevallig. Want, ook al is zijn personeelsbeleid zeer discutabel en heeft hij - pietluttig detail - gelogen tegenover het parlement, Bellens is de man die op eenvoudig verzoek tijdens de begrotingsonderhandelingen met één telefoontje Di Rupo van een extra dividendje voorziet. En zo zal Schouppe ook zijn: een vazal voor de regering.

Bij Dexia Bank België moest de shortlist van een onafhankelijk bureau wijken voor de wil van de PS in de persoon van Guy Quaden. Die vaudeville passeerde zonder meer bij de coalitiepartners. En nu Schouppe? De vraag rijst of werkelijk geen enkele van de zes meerderheidspartijen iets verder denkt dan platte partijpolitiek. De klanten, aandeelhouders en werknemers van Belgacom verdienen beter. Nieuwe politieke cultuur, corporate governance? Kijk niet naar mijn daden, luister naar mijn woorden.