Luc Van Herreweghe - fractieleider CD&V - Wichelen

De toekomst 'luistert' ... maar daar maken de beleidsmakers zich weinig zorgen over ! Zo schrijft Pieter Marechal (CD&V jongerenvoorzitter) vandaag in een column in de Tijd van 22-02-2012

Na jaren studie, debat en discussie bevatte het regeerakkoord eindelijk passages waarvan we allemaal wisten dat ze broodnodig waren:

Het vervroegd pensioen werd uitgesteld tot 62 jaar, de brugpensioenleeftijd werd algemeen op 60 jaar gebracht en een landingsbaan zou nog maar mogelijk zijn vanaf 55 jaar. De eerste reacties waren positief over een regering die eindelijk de problemen zou aanpakken. Daarna begonnen velen de eigen rekening te maken. En de regering paste de oorspronkelijke akkoorden aan.

Met het principe van langer werken was iedereen het aanvankelijk eens. Maar toen dook het begrip 'verworven verwachting' op. Wie gehoopt had om de eerstvolgende jaren met (vervroegd) pensioen te gaan, ontsnapt aan het langer-werken-verhaal. En de bijsturingen stoppen daar niet.

Diverse categorieën ambtenaren kunnen vanaf 60 jaar met vervroegd pensioen blijven gaan. De brugpensioenleeftijd wordt terug van 60 jaar op 56 jaar gebracht en een 1/5de landingsbaan wordt terug mogelijk vanaf 50 jaar.

Rekening houden met verwachtingen van mensen of met de zwaarte van hun beroep kan natuurlijk. Elk verhaal kent z'n nuances. Bij het voeren van beleid moet menselijkheid voorop staan en zijn overgangsmaatregelen bespreekbaar. Wanneer woorden omgezet moeten worden in daden, mag men de belangen van de jonge en toekomstige generaties echter niet uit het oog verliezen. Hoe je het ook draait of keert, de aanpassingen die nog zijn aangebracht, wijken af van het regeerakkoord. En ze zullen ook moeten worden betaald. Opnieuw een rekening dus die we doorschuiven naar de jonge generaties.  

Wordt de verantwoordelijke voor 'de grootste treinroof uit de geschiedenis' voorzitter van Belgacom?

Gewezen spoortopman en staatssecretaris Etienne Schouppe (69) zou volgens diverse bronnen de belangrijkste kandidaat zijn om voorzitter te worden van de raad van bestuur van het telecombedrijf Belgacom. Lange tijd leek Jo Cornu, die al in de raad van bestuur van Belgacom zetelt, de belangrijkste kandidaat, maar als grootste Vlaamse meerderheidspartij mag CD&V de nieuwe voorzitter van de telecomgroep leveren. In het charter van Belgacom staat weliswaar dat bestuurders ontslag moeten nemen nadat ze zeventig jaar zijn geworden, maar bij Belgacom zou opgemerkt worden dat die regel heel gemakkelijk zal kunnen worden aangepast.

In aansluiting op mijn commentaar over de aanstelling van een voorzitter voor de RvB (raad v bestuur) voor Belgacom wil ik U de commentaar van Isabel Albers (hoofdredacteur van de Tijd) niet onthouden :

Postjespakkerij (Commentaar Isabel Albers) Belgacom, de grootste telecomgroep en een van de belangrijkste werkgevers van het land, en tevens het derde grootste Belgische bedrijf op de beurs, is op zoek naar een nieuwe voorzitter. Niet met een transparante procedure, wel in onvervalste politiekeachterkamertjesstijl.

Zes weken lang heeft de regering-Di Rupo tussen de politieke gezindten geschoven met postjes voor Dexia, de luchthavenuitbater Brussels Airport, Bpost en Belgacom. Nu ziet het ernaar uit dat CD&V de voorzittershamer van Belgacom doorgeschoven krijgt. Als het van die partij afhangt, wordt het Etienne Schouppe, ook al stuitte dat gisteren op gemor bij de regeringspartners. Daarmee worden we teruggekatapulteerd naar de platte benoemingscultuur van weleer. Beursgenoteerd bedrijf of niet, corporate governance of niet.

Bewezen telecomkennis heeft Schouppe niet. Ook zijn trackrecord in het succesvol leiden van een overheidsbedrijf is betwistbaar. Het volstaat even terug te denken aan het financiële debacle dat de pakjesdienst ABX geworden is tijdens het Schouppe-tijdperk. Maar dat is nog niet het belangrijkste.

Stuitender is dat in de hele discussie over welke m/v Belgacom moet gaan leiden, het geen moment gaat over welk profiel dat telecom/mediabedrijf nodig heeft om in een bijzonder snel veranderend landschap de juiste keuzes te maken. Nee, in België worden mandaten toegekend in functie van de vraag wie nog een graantje te goed heeft van de partij. Etienne Schouppe heeft voor CD&V in ondankbare omstandigheden kastanjes uit het vuur moeten halen. Hij weet bovendien als voormalig partijsecretaris zo verdomd veel over het reilen en zeilen bij de christendemocraten, dat er nog een beloninkje moest volgen. Ook al moet Belgacom speciaal voor hem de leeftijdsgrens optrekken. De regering heeft het al bont gemaakt door Belgacom-topman Didier Bellens als onaanraakbare zonnekoning gewoon te laten zitten. Niet toevallig. Want, ook al is zijn personeelsbeleid zeer discutabel en heeft hij - pietluttig detail - gelogen tegenover het parlement, Bellens is de man die op eenvoudig verzoek tijdens de begrotingsonderhandelingen met één telefoontje Di Rupo van een extra dividendje voorziet. En zo zal Schouppe ook zijn: een vazal voor de regering.

Bij Dexia Bank België moest de shortlist van een onafhankelijk bureau wijken voor de wil van de PS in de persoon van Guy Quaden. Die vaudeville passeerde zonder meer bij de coalitiepartners. En nu Schouppe? De vraag rijst of werkelijk geen enkele van de zes meerderheidspartijen iets verder denkt dan platte partijpolitiek. De klanten, aandeelhouders en werknemers van Belgacom verdienen beter. Nieuwe politieke cultuur, corporate governance? Kijk niet naar mijn daden, luister naar mijn woorden.

 

Cornu versus Jobs, of 'een kennis' staat niet gelijk aan 'kennis', dit is althans wat ik vandaag besluit uit de kandidatuurstelling voor het voorzitterschap van de Raad van Bestuur Belgacom.  Belgacom, het grootste overheidsbedrijf die ons land nog rijk is en die behoorlijk goed wordt bestuurd, moet op zoek naar een nieuwe voorzitter voor de RvB.

Jo Cornu (kemzeke) is dé geschikte persoon om een 'moderne' visie te geven en bij te dragen om de vreselijk uitdagende technologie te ontplooïen binnen dit (nog) succesvol overheidsbedrijf.  Als gewezen CEO van Mietec en algemeen directeur van Bell Teleph., later Ceo van Alcatel Telecom tot uiteindelijk algemeen Voorzitter van Alcatel en die daarna tot 2010 als Ceo van Agfa-Gevaert werd aangeduid.  (een palmares dat telt)

Neen, blijkbaar kan Jo Cornu deze functie niet aan, althans volgens CD&V en schuift men E.Schouppe naar voor.  Schouppe die eerder al zijn voetafdruk plaatste binnen de NMBS zou voor deze functie beter geschikt zijn, of hanteert men andere criteria. Een gemiste kans indien dit doorgaat !

Ik raad iedereen aan het boek dat Jo Cornu schreef :'struisvogels vliegen niet' te lezen... ik wil het je desnoods even uitlenen.

De krant Le Soir besprak eind december de resultaten van een studie van Luikse economen, waaruit blijkt dat van alle 27 EU-landen de Belgische welvaartsstaat gemiddeld presteert. Onze sociale performantie (gelijkheid, ziekte, werkloosheid, armoede, onderwijs) is, rekening gehouden met de kostprijs ervan, niet glorieus. De studie stelt ook vast dat er een kloof gaapt tussen Wallonië en Vlaanderen. Vlaanderen, zeggen de auteurs, is de meest performante ‘staat’ (sic) van de 27. Wallonië, rapporteert Le Soir, ‘vegeteert onderaan het klassement in het gezelschap van Griekenland, Roemenië en Bulgarije’.

 

Door Louis Verbeke, voorzitter van de Vlerick Leuven Gent Management School. Hij schrijft deze bijdrage in eigen naam.

In het bijhorende interview stelt Pierre Pestieau, een van de auteurs van de studie, dat deze kloof hem niet verwondert, onder meer omdat het onderwijs van de Franstalige Gemeenschap zeer ‘middelmatig’ is tegenover dat van Vlaanderen. En wat de werkloosheid betreft, zegt hij: ‘Ik moet er u geen tekening bij maken.’

Nog in Le Soir werden de militanten van het CGSP (het Waalse ACOD) die het PS-nieuwjaarsfeest kwamen verstoren, door premier Elio Di Rupo (PS) terechtgewezen: ‘Il est scandaleux de penser que les socialistes ont cédé.’ Vlaanderen, zegt Di Rupo, is solidair voor een bedrag van 7 miljard euro met Wallonië, een bedrag dat Wallonië zelf had moeten vinden indien België uiteen was gevallen. Wat hij heeft weten te verhinderen!

Het onderzoekscentrum Crisp wees ook al op een primair deficit (begrotingssaldo exclusief de rentelasten, red.) dat Wallonië ‘onleefbaar’ maakt op zichzelf.

De OESO stelt vast dat de overheidstewerkstelling in Wallonië te hoog is en dat de ‘politiek omnipresent’ is in de besluitvorming. Daarnaast is er een overvloed aan innovatie-instituten en -structuren. De OESO heeft het over zowat de slechtste innovatieprestatie.

Je kan er echt niet naast kijken. Het hoge overheidsbeslag, het deficit, de weigering de tering naar de nering te zetten en het ondernemingsklimaat ten goede te wijzigen, en het stakings- en werkloosheidsgedrag worden in grote mate veroorzaakt doordat Wallonië al decennia slecht bestuurd wordt.

Dit is geen ‘flamingantische praat’. Het is een waarheid die al lang door gezaghebbende Waalse personen en instituten wordt erkend. Daar is in de PS-staat veel persoonlijke moed voor nodig.

‘We mogen Wallonië niet ver- armen’ en ‘België behoort ons toe’ stelt Di Rupo daar tegenover. Ondertussen voert zijn PS een politiek die in de feiten wel asocialer is dan die in Vlaanderen, ook tegenover allochtone jongeren.

Wat Di Rupo doet, is tijd winnen, tijd die Wallonië nodig heeft om zich te herstellen. Heeft hij enige andere keuze? Als u in zijn schoenen zou staan, had u dan iets anders kunnen verzinnen? Kan u, vanuit Vlaamse hoek bekeken, met een nog armere Waalse buur leven? Ook in het plan-De Wever was een geleidelijke afbouw van de ‘solidariteit’ vastgelegd.

Jo Cornu is de eerste keuze om de nieuwe voorzitter te worden van Belgacom. Cornu, vandaag al bestuurder bij het telecombedrijf, geniet de steun van de raad van bestuur. Ook topman Didier Bellens ziet een samenwerking met de voormalige
CEO van Agfa-Gevaert zitten, vernam De Tijd van verschillende bronnen. Het mandaat van huidig voorzitter Theo Dilissen loopt eind februari af.

Cornu heeft een uitgebreide kennis van de telecom- en technologiesector. De 67-jarige manager was actief bij onder meer Mietec, Bell en Alcatel. In die functies leerde hij de telecomoperatoren goed kennen.

Kaper op de kust is Etienne Schouppe (CD&V), voormalig staatssecretaris voor Mobiliteit en ooit topman van de spoorwegmaatschappij NMBS. De politicus hengelt naar de job en zou kunnen rekenen op de steun van regeringspartij CD&V.

Géén politieke benoemingen. Het was de leuze waarmee toenmalig premier Yves Leterme en toenmalig minister van Financiën Didier Reynders in oktober het selectiebureau Egon Zehnder de opdracht gaven bekwame bestuurders te zoeken voor de toen pas door de overheid overgenomen Dexia Bank België. Nadat de belastingbetaler voor de overname van de Belgische bank uit de failliete groep 4 miljard euro had betaald, zou de regering ervoor zorgen dat de bank door professionals geleid werd.

Nu, drieënhalve maand later, kunnen we gerust spreken van een 'benoemingenschande' Een dagenlang geruzie en gemar-chandeer volgde. Tot gisteren de kat op de koord kwam. De PS haalde haar slag thuis en schrapte naar believen in de door Egon Zehnder voorgestelde bestuurders. Andere namen - die van partijvrienden uiteraard - werden eraan toegevoegd.

PS'er Guy Quaden, oud-gouverneur van de Nationale Bank, moest tot elke prijs een plekje krijgen in de raad van bestuur van de Dexia Bank. Dat hij daarmee de statuten van de NBB met voeten treedt? Geen probleem, de regentenraad zal wel een afwijking toestaan. Idem voor Martine Durez, de vertrouwelinge van Di Rupo die de mandaten in overheidsbedrijven als kralen aan een snoer aan elkaar rijgt. De oude politieke cultuur zegeviert, van Belgacom over BAC (The Brussels Airport Company) tot Dexia Bank.